Werkgroep liturgisch bloemschikken Werkgroep liturgisch bloemschikken

Bloemschikken in de kerk wordt vanzelf dienstbaar aan het geloof en de viering ervan, vandaar de term Liturgisch Bloemschikken. Het blijft voor ons als werkgroep een uitdaging om aan de hand van een Bijbels verhaal een bloemstuk te maken. We zoeken daarbij naar symbolen, kleuren, vormen en schiktechnieken die passen bij het thema. Bovenal zoeken we bloemen, vruchten of takken uit de natuur en onze tuinen. Het is voor ons boeiend vanuit de inspiratie die de Bijbel ons biedt, met de verhalen van God en mensen aan de slag te gaan en te zoeken naar vormen die ons geloof doet leven en beleven. Het leven van zondag met maandag te verbinden en woorden met daden.

Thema’s markeren een mensenleven zoals geboorte, liefhebben, ontvangen, delen, loslaten en sterven. Liturgisch bloemschikken legt de verbinding tussen bezinning, creëren en zo komen tot verbinden. Teksten ondersteunen het beeld. De leden van de werkgroep Liturgisch bloemschikken zijn actief betrokken bij het maken van liturgische schikkingen bij bepaalde diensten door het jaar heen.

Door de jaren heen hebben we al vele schikkingen gecreëerd en we hebben deze in jaartallen voor u gerangschikt. Op deze pagina vindt u een aantal van onze schikkingen, wij hopen dat u hiervan geniet en er ideeën van opdoet om mee te nemen naar uw eigen gemeente.


Schikkingen 2020

Liturgische schikking voor Advent en Kerst

Overdenking bij de schikking voor 4e advent
De schikking bestaat uit vier kandelaars. Bovenop elke kandelaar is een schaal/ mandje  gemaakt, symbool voor een wieg / de plek waar je woont. De schalen zijn opgebouwd uit driehoekjes gemaakt van rode kronoeljetakken. Rood is het symbool van de liefde en de driehoekjes symboliseren de relatie tussen God en de mens en de andere mens  daartegenover. 
De vier kandelaars representeren de vier zondagen van advent. Tevens staan de kandelaars voor de vier windstreken, vier verschillende werelden. De plek waar we vandaan komen is voor iedereen verschillend, de een is geboren uit een warm nest, de ander in een kwetsbare gezinssituatie: dit wordt verbeeld door de materialen waarmee de kandelaars zijn bekleed: Nobilis groen, berkenbast, plaat-mos en hooi. 
De kandelaars staan allemaal op zichzelf. Elke kandelaar heeft zijn eigen onregelmatige schaal, welke omhoog is gericht. Hiermee wordt uitdrukking gegeven aan het verlangen om  de wanhoop en de onmacht van ons bestaan te doorbreken. Het verlangen naar het goddelijk licht van kerst. Door een van de schalen is een tak geplaatst van de Magnolia, als teken van het nieuwe dat komen gaat.

Overdenking bij de Schikking voor kerst
Er wordt een kleine schaal voor de schikking geplaatst met een witte Helleborus als symbool voor het kind in de kribbe, dat in de Er wordt kerstnacht ter wereld kwam. Achter de vier adventskaarsen wordt een vijfde kandelaar geplaatst welke is bekleed met groen van een den en ook een schaal heeft.
Aan de voet van de vijfde kaars zijn witte amaryllissen geplaatst, de Griekse vertaling van Amaryllis is: stralen, fonkelen, twinkelen. Ze vertegenwoordigen in de schikking het goddelijke licht dat over de kerstnacht aan de hemel verschijnt. Tevens symboliseert de  trompetvorm van de bloemen het verspreiden van het nieuws van Christus geboorte door de engelen. Boven de vijfde kandelaar zijn wilgenkatjes geplaatst, symbool voor het leven en het levende evangelie.
Alle schalen zijn nu onderling met elkaar verbonden, waardoor er een eenheid is ontstaan. Bij elke kaars is een witte Agaphantus geplaatst. De Agaphantus is net als de roos de bloem van de liefde. Verder zijn er her en der in de schikking witte Helleborussen verwerkt. De Helleborus wordt ook wel heilig kerstkruid genoemd. Dit heeft te maken met allerlei verhalen waarin verteld wordt dat er tijdens de geboorte van Jezus een opleving was in de natuur, allerlei bloemen bloeiden op om  even later weer te verdwijnen, maar de kerstroos bleef en bloeide door ijs en sneeuw heen. 
Vanaf de vijfde kaars kronkelt een snoer van lichtjes door de schikking, zo wordt het licht van kerst als het ware verspreid over de hele wereld. De glazen kerstballetjes in de schikking weerkaatsen dit licht waardoor het als het ware doorgegeven wordt. 














Liturgische schikking voor zondag 22 november 2020 “gedragen”

Op de avondmaalstafel staat een spiegel, die ons leven symboliseert. Er ontbreekt een stuk: wanneer we een dierbare verliezen, ervaar je gemis: er is een leegte, weergeven door het zwarte vlak. Vaak voelt het alsof de grond onder je voeten is weggeslagen, het leven lijkt de moeite niet meer waard, het evenwicht is weg. De barsten in de spiegel staan voor alles wat ons pijn doet. We kunnen ons leven weer oppakken, de spiegel kan gelijmd worden, maar de littekens = barsten draag je met je mee. Tegen de onderkant van de spiegel liggen een uitgebloeide hortensia en diverse zaaddozen, zij staan voor vergankelijkheid en verdriet. Ook ligt er houtskool over de bloemresten. De houtskool is een verwijzing naar de tekst uit Jesaja: “moet je door het vuur gaan – het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien.”

De spiegel staat op een krans van laurier, de laurier staat voor eeuwigheid en overwinning. In tijden van intens vedriet en gemis, lijkt God afwezig, we voelen ons verlaten. Door de reflectie van de spiegel zien we de hele krans, die de gebroken spiegel draagt: God is er wel ook al ervaren wij dat niet zo. Dit geldt ook voor het licht van de paaskaars, onze eigen manier van kijken bepaalt of we het licht hiervan in de spiegel terug zien. De aanwezigheid van God zien we ook terug in de Hedera, die de paaskaars, gebroken spiegel en de tafel met gedachteniskaarsen met elkaar verbindt. Er gaat ook een slinger van Hedera vanaf de paaskaars naar de doopvont, die vandaag gevuld is met water als teken van het leven en wedergeboorte. Op de doopvont is ook een krans van laurier gemaakt, waarop kleine toefjes van gipskruid zijn bevestigd, als teken van licht en leven.






 


Schikkingen 2019

Liturgische schikking voor zondag 24 november 2019

“Ik zal er zijn….“

Over de statafel ligt een paars kleed. Paars is de kleur van de soberheid en bezinning. Op het kleed ligt een spiegel waarop de schikking is geplaatst.
Centraal in de schikking staat een boomstronk, deze symboliseert de  “levensboom”. De levensboom is knoestig, getekend en afgekapt. Zoals het leven zelf een begin en een einde heeft, heeft deze stronk dit ook.
Het begin en het einde van het leven wordt nogmaals herhaald door de eerste en de laatste letters van het Griekse alfabet, de Alpha en Omega, die links en rechts van de boomstronk staan.
Midden voor de boomstronk en tussen de Alpha en de Omega staan twaalf witte rozen. Deze twaalf rozen staan voor de twaalf mensen uit onze gemeente die het afgelopen jaar zijn overleden. De witte rozen willen zeggen: vertrouw me. We vertrouwen er op dat God ook in de dood bij ons is.
De spiegel vertegenwoordigt het goddelijke licht. De spiegel reflecteert het  licht en zorgt dat het licht zowel boven als onder zichtbaar wordt, zoals God onder en boven ons aanwezig is.  De aanwezigheid van God wordt tevens uitgedrukt door de Hedera, die vanaf de paaskaars door de hele schikking loopt en  daarmee zegt: ik zal er zijn in welke levensfase je je ook bevindt.



 

“Ik zal er zijn….“



Litugische schikking Pinksteren 2019
Een veelkleurige gemeente- een zegen?”

De basis van de schikking wordt gevormd door een krans van fluitenkruid. De krans staat voor de mensheid in zijn algemeen en voor de gemeente in het bijzonder. Het fluitenkruid springt alle kanten op en symboliseert de verwarring onder de mensen; ook mensen die dezelfde taal spreken “verstaan” elkaar soms niet.

Midden in de krans met fluitenkruid is een vaas met boeketten geplaatst. Elk boeket is opgebouwd uit rode en oranje bloemen: felrode Anthuriums verwijzen naar het spreken in verstaanbare taal. De oranje en rode rozen staan voor gepassioneerd liefhebben. De rood met witte trosanjers zijn zowel het symbool van liefde als het vermogen je te onderscheiden. De Latijnse naam voor anjer is Dianthus, een afgeleide van Dios (God) en anthos (bloem). Dit maakt de anjer tot een goddelijke bloem. Dit alles is aangevuld met de buigzame rode pluimen van de zuring en staat voor genegenheid. Samen symboliseren de bloemen uit het boeket het vuur van Pinksteren dat over de mensheid neerdaalt.

Het trilgras verwijst naar het uitwaaien van de Heilige Geest over de aarde. De gebogen bladen van het beregras en de overige grassen benadrukken dit uitwaaien van de Heilige Geest eens te meer. De vrouwenmantel in de schikking staat voor dienstbaarheid aan je naaste en het gedragen worden
De Hedera slingert vanaf de paaskaars om de krans met fluitenkruid en de voet van de vaas heen en is een weergave van Gods trouw.




Liturgische schikking voor Pasen 21 april 2019
“Mens geloof!”
De kleden zijn weer wit. Het is Pasen, het feest van de opstanding. De opstanding en het lege graf wordt weergegeven door de rietstengels die naar de rand van de tafel zijn geschoven, waardoor in het midden van de tafel een leegte ontstaat. De leegte wordt versterkt doordat het geheel op een spiegel is geplaatst. 

Het midden wordt gevuld door zeven flessen die net als op witte donderdag bekleed zijn met riet maar nu in een Latijns kruis geplaatst zijn. Drie flessen staan voor de drie-ene God en vier is het getal van de wereld. Het kruis is nu het teken van de opgestane Heer in wie wij mogen geloven. Het kruis staat tevens  voor de kerk: de gemeenschap van gelovigen, door wiens handelen het geloof zichtbaar wordt gemaakt. 

De flessen zijn gevuld met allerlei takken en voorjaarsbloeiers, als symbool voor het nieuwe leven. Vanaf de Paaskaars slingert de Hedera naar de schikking, als teken van Gods trouw.




Liturgische schikking voor Stille Zaterdag  20 april 2019
“Mens weet… en toch”
Voor het kruis bevindt zich een hoop rietstengels, die dood en lijden symboliseren. Verborgen onder de stengels is een witte bloem. Zoals Jezus verborgen is in het graf. Vanaf de Paaskaars slingert de Hedera naar de schikking, als teken van Gods trouw, door alles heen.



Liturgische schikking voor Goede Vrijdag 19 april 2019
“Mens gedenk”
De witte kleden zijn vervangen door kleden met een paarse tint. Paars is de kleur van ingetogenheid .Er is voor gekozen om het kruis neer te zetten als symbool van het lijden. Het viooltje is blijven staan. Dit stond in de schikking van witte donderdag voor de dienstbaarheid en staat nu voor de vernedering van Jezus. Om het lijden te benadrukken is de voet van het kruis bedekt met gebroken riet. Vanaf de Paaskaars slingert de Hedera naar het kruis, als teken van Gods trouw.




Liturgische schikking voor Witte Donderdag 18 april 2019
“Mens, weest dienstbaar”
Viering van de maaltijd van de Heer

De  tweede lezing van deze Witte Donderdag gaat over de toekomst als een belofte vooruitlopend op Pasen. Daarom is de kleur van de kleden over de avondmaalstafel en de tafel met de schikking wit. Wit is de kleur van de belofte van Gods koninkrijk.

De basis van de schikking bestaat uit twaalf flessen, die in een cirkel geplaatst zijn. De flessen verbeelden de twaalf discipelen. Tevens staan ze voor de twaalf stammen van Israël en symboliseren ze de volheid van de schepping, de aarde. De cirkelvorm is gekozen omdat hij geen begin en geen eind heeft en daarmee verwijst naar God en de eeuwigheid. De flessen zijn bekleed met riet. Riet is van zichzelf buigzaam, maar ook breekbaar en daarmee verwijst het naar het lijden en, maar ook naar je kwetsbaar willen opstellen. In de flessen zijn twaalf witte rozen gestoken als symbool voor geestelijke puurheid en koninklijke waardigheid.

In het midden van de schikking bevindt zich een driekleurig viooltje. Het viooltje met zijn kleine bloemen symboliseert de dienstbaarheid en nederigheid. Vanaf de Paaskaars slingert de Hedera naar de schikking, als teken van Gods trouw.


Schikkingen 2018

Liturgische schikking voor zondag 25 november 2018


Op weg. …….”
De basis van de schikking bestaat uit een  cirkel. Deze symboliseert de levensweg van mensen. Ons leven ontstaat al voor onze geboorte in de schoot van onze moeder. Dit wordt weergegeven doordat de cirkel wordt afgedekt door een spiegel , waardoor als het ware het geheim van het leven wordt verborgen. De knop van de magnoliatak markeert onze geboorte.
De mens maakt een ontwikkeling door van klein hulpeloos wezen naar volwassene. Dit wordt weergegeven door het witte gedeelte van de cirkel, waar het gipskruid dat in hoeveelheid toeneemt ons groeien als mens verbeeldt. Onderin de cirkel is een kleine schikking van  grote witte rozen, gipskruid en takjes van de hazelaar en de magnolia. Samen symboliseren  zij het leven in al zijn glorie. Tevens staan deze bloemen voor de veerkracht van mensen.  Ons leven verloopt niet vlekkeloos, verdriet en blijdschap wisselen elkaar af.


Door het verliezen van iemand die ons dierbaar is, worden we ondergedompeld in  intens verdriet. Dit verdriet  en de verlatenheid wordt weergegeven door het zwarte gedeelte van de schikking.

De gestorven naasten die we herdenken worden weergegeven door elf kleinere witte rozen welke zich onder en naast de spiegel bevinden. Wij geloven dat deze mensen  ons zijn voorgegaan naar God toe. De spiegel symboliseert de liefde van God die over de levenden en de doden straalt als een zon.


Ook tijdens periodes van pijn en verdriet is God aanwezig. De aanwezigheid van God door alle fasen van ons leven, wordt weergegeven door de  Hedera, die verbonden is met de paaskaars  en de doopvont en door de cirkel slingert.


Liturgische schikking voor Pinksteren
"Een veekleurige gemeente- een zegen?" 


De basis van de schikking wordt gevormd door een krans van fluitenkruid. De krans staat voor de mensheid in zijn algemeen en voor de gemeente in het bijzonder. Het fluitenkruid springt alle kanten op en symboliseert de verwarring onder de mensen; ook mensen die dezelfde taal spreken “verstaan” elkaar soms niet. 

Midden in de krans met fluitenkruid is een vaas met boeketten geplaatst. Elk boeket is opgebouwd uit rode en oranje bloemen: felrode Anthuriums verwijzen naar het spreken in verstaanbare taal. De oranje en rode rozen staan voor gepassioneerd liefhebben. De rood met witte trosanjers zijn zowel het symbool van liefde als het vermogen je te onderscheiden. DeLatijnse naam voor anjer is Dianthus, een afgeleide van Dios (God) en anthos (bloem). Dit maakt de anjer tot een goddelijke bloem. Dit alles is aangevuld met de buigzame rode pluimen van de zuring en staat voor genegenheid. Samensymboliseren de bloemen uit het boeket het vuur van Pinksteren dat over de mensheid neerdaalt. 
Het trilgras verwijst naar het uitwaaien  van de Heilige Geest over de aarde.  De gebogen bladen van het beregras en de overige grassen benadrukken dit uitwaaien van de Heilige Geest eens te meer.De vrouwenmantel in de schikking staat voor dienstbaarheid aan je naaste en het gedragen worden
De Hedera slingert vanaf de paaskaars om de krans met fluitenkruid en de voet van de vaas heen en is een weergave van Gods trouw.




Liturgische schikking op de Paasmorgen, 1 april 2018
‘Een open deur – onvoorwaardelijke liefde’

Vandaag is het Paasmorgen. Over de statafel ligt nu een wit kleed. De afgelopen weken hebben we op de weg van jute bezinning, rust, soberheid en inkeer gezocht. Ons leven is een reis, onderweg kom je van alles tegen, doe je allerlei ervaringen op, met vallen en opstaan zoek je je weg naar de toekomst. De open deur staat achteraan op de tafel en verbeeldt: Onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde die leven geeft en vreugde brengt. De deur is een verwijzing naar Jezus, een open huis waar het goed is om te wonen. Op het witte kleed ligt nu een lange gouden doek als een weg. De koninklijke gouden weg van Jezus, de weg van liefde en trouw, verbindt ons met God en met elkaar. Wel kan de weg hobbelig zijn en moeilijk.

De grote, witte kaars die in de Paaswake achter de deur is neergezet, staat nu voor de deur te branden. Achter de deur staat een grote, rode roos. Een rode roos van liefde naar de ander en die ons met elkaar verbindt. Voor de deur staan verschillende kleuren ranonkels uitbundig te bloeien. De verschillende kleuren verbeelden onze gemeente en geven de blijdschap en de hoop weer. De hederaranken, verbonden met de paaskaars, het kruis en het doopvont 
beelden de trouw van God uit. Wij reizen door het donker naar het licht. Het licht blijft branden, wij zijn zelf het licht en brengen het naar elkaar toe.


Liturgische schikking voor zondag  25 maart 2018
‘Onvoorwaardelijke liefde- Een koninklijke weg ’

In deze veertigdagentijd, op weg naar Pasen, maken wij tot en met eerste Paasdag een liturgische opbouwschikking in de kerk. Het is vandaag de zesde zondag van de veertigdagentijd. Over de statafel ligt een paars kleed. Daarop een lange lap jute als een weg. Paars en jute staan voor bezinning, rust zoeken, soberheid en inkeer waardoor er bij onszelf iets kan ontstaan van binnenuit. Ons leven is een reis, onderweg kom je van alles tegen, doe je allerlei ervaringen op, met vallen en opstaan zoek je je weg naar de toekomst. De open deur staat achteraan op de tafel en verbeeldt: Onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde die leven geeft en vreugde brengt. De deur is een verwijzing naar Jezus, een open huis waar het goed is om te wonen. Wij mogen door de deur heen, naar de toekomst. Achter de deur staan zes paarse kaarsen waarvan er iedere zondag één meer mag branden, omdat we dichter bij Pasen komen. 

Langs weerszijden van de “weg” liggen takjes van de buxus, zij verwijzen naar de takken met bladeren, die de mensen voor Jezus op de weg legden. Ook legden ze mantels op de weg, ze verwachtten dat Jezus koning werd. Dit majestueuze wordt in de schikking weergegeven door een stuk goudkleurige stof.

Midden op de weg bevindt zich een slinger van rode roosjes. Rode rozen zijn het symbool van de liefde. Tegelijkertijd verwijst de kleur rood naar het bloed en het lijden van Christus. De Hedera slingert vanaf de paaskaars via de open deur door de weg met roosjes heen en is een verwijzing naar Gods trouw. 



Liturgische schikking voor zondag  18 maart 2018
‘Onvoorwaardelijke liefde: Nieuw leven’

In deze veertigdagentijd, op weg naar Pasen, maken wij tot en met eerste Paasdag een liturgische opbouwschikking in de kerk. Het is vandaag de vijfde zondag van de veertigdagentijd. Over de statafel ligt een paars kleed. Daarop een lange lap jute als een weg. Paars en jute staan voor bezinning, rust zoeken, soberheid en inkeer waardoor er bij onszelf iets kan ontstaan van binnenuit. Ons leven is een reis, onderweg kom je van alles tegen, doe je allerlei ervaringen op, met vallen en opstaan zoek je je weg naar de toekomst. De open deur staat achteraan op de tafel en verbeeldt: Onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde die leven geeft en vreugde brengt. De deur is een verwijzing naar Jezus, een open huis waar het goed is om te wonen. Wij mogen door de deur heen, naar de toekomst. Achter de deur staan zes paarse kaarsen waarvan er iedere zondag één meer mag branden, omdat we dichter bij Pasen komen. 

Op de ‘weg’ liggen graankorrels die kiemen en groeien en zaad dat nog niet kiemt en groeit. Die verwijzen naar het evangelie van Johannes waar Jezus vertelt over een graankorrel die sterft en een graankorrel die vrucht voortbrengt. De graankorrel ontkiemt in de donkere aarde en er ontstaat nieuw leven. Het nieuwe leven mag opklimmen uit het donker naar de stralende wereld van het licht, de onvoorwaardelijke liefde. De Hedera, die van de Paaskaars  naar de schikking loopt, geeft Gods trouw weer. Hij houdt ons vast.


Lithurgische schikking voor zondag laetare  11 maart 2018
“Onvoorwaardelijke liefde: Genoeg voor iedereen!”

In deze veertigdagentijd, op weg naar Pasen, maken wij vanaf deze zondag tot en met 1ePaasdag een liturgische opbouwschikking in de kerk. Het is vandaag de vierde zondag van de veertigdagentijd, zondag Laetare. Verheug U, ook wel de roze zondag genoemd. Over de statafel ligt een paars kleed. Daarop een lange lap jute als een weg. Paars en jute staan voor bezinning, rust zoeken, soberheid en inkeer waardoor er bij onszelf iets kan ontstaan van binnenuit. Ons leven is een reis, onderweg kom je van alles tegen, doe je allerlei ervaringen op, met vallen en opstaan zoek je je weg naar de toekomst. De open deur staat achteraan op de tafel en verbeeldt: Onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde die leven geeft en vreugde brengt. De deur is een verwijzing naar Jezus, een open huis waar het goed is om te wonen. Wij mogen door de deur heen, naar de toekomst. Achter de deur staan 6 paarse kaarsen waarvan er iedere zondag één meer mag branden, omdat we dichter bij Pasen komen. Op de tafel een roze kaars die al straalt van vreugde, we zien door het donker al een sprankje licht als verwijzing naar het komende Paasfeest. Op de tafel liggen vijf broden, twee vissen en kruimels brood op het pad. Die verwijzen naar het evangelie van Johannes. Jezus leert ons delen, want als wij dit leren, dan zal er genoeg zijn voor iedereen. We delen dan het leven met de ander. De Hedera, die naar de Paaskaars loopt, geeft Gods trouw weer, Hij houdt ons vast.


Schikkingen 2017

Liturgische  schikking op 15 december 2017 voor de trouwdienst van

Diny Heuvink en Rob Greenwood



De basis van de schikking voor deze feestelijke trouwdienst wordt gevormd door een ronde schaal. De ronde schaal, vol met Hedera, verbeeldt de aarde waarop wij leven. Soms kan een periode in ons leven als zwaar ervaren worden en dan kan een groen lichtpuntje een teken van hoop worden. Het groen vertaalt de trouw en de hoop die aan elkaar gegeven wordt. De ranken van de Hedera staan in verbinding met de paaskaars en het doopvont want Gods liefde en trouw beperkt zich niet tot het aardse bestaan alleen.

Aan weerszijden van de schaal rusten twee bladeren van de vingerplant en verbloemen Gods handen die ons stevig vasthouden. Jullie hebben in het leven die trouw en die liefde van God leren kennen. Wij mogen altijd opnieuw beginnen, je bent en blijft altijd een kind van God. We mogen zo steeds opnieuw de liefde ervaren van onze Vader.

De twee witte rozen verbloemen jullie liefde voor de ander en het vertrouwen dat jullie in elkaar hebben om deze stap te zetten. Om Diny en Rob staan rode rozen die hun zes kinderen verbloemen die in liefde, vriendschap en verbondenheid met hen verder willen gaan. Daarbij staan de witte bloemetjes die hun twaalf kleinkinderen verbloemen. Tussen de bloemen staan rode toefjes Skimmia, als teken van onderlinge verbondenheid. Johannes nodigt uit om naar Het LICHT te gaan, we zien de trouwkaars branden en licht geven. De ontluikende bolletjes in de schikking staan voor het nieuwe begin van Diny en Rob.


Liturgische schikking voor zondag 26 november 2017

Een lied van troost”

De basis van de schikking bestaat uit een  boomstronk, die de levensweg van mensen verbeeldt. Het donkere dal van de doodsschaduw wordt verbeeld door stenen,  boomschors en de donkere bloemen van de Sedum.

De boomstronk is te vergelijken met een berg, waarop licht en donker, kale plekken en grazige weiden elkaar afwisselen . Een denkbeeldig pad   leidt  de blik omhoog, waar tussen groen mos witte rozen zijn gestoken.

De witte rozen symboliseren de mensen die ons zijn voorgegaan. Tevens staan ze voor de levenskracht van mensen. Mensen in rouw vinden hun levenskracht geleidelijk terug wanneer anderen luisteren en begrip tonen voor hun verdriet.



Schuin over en boven dit alles staat de tak van de wijnrank die een herdersstaf verbeeldt. De staf is omwikkeld met de Hedera als symbool voor Gods eeuwige trouw. Het teken van de aanwezigheid van God door alles heen. 


Symbolische  schikking voor zondag  05 november 2017
“MOOIE MANTELZORGMOMENTEN”

De basis van de schikking wordt gevormd door een weegschaal, een metafoor voor het evenwicht tussen de zorg voor anderen en de zorg voor jezelf en je eigen behoeften.

Op de linker schaal liggen bolsters van tamme kastanjes, stenen en dor blad; symbolisch  voor de rauwheid van ons bestaan en de zwaarte van het zorgen voor de ander. Tussen de bladeren bevindt zich een rode roos, als symbool voor de liefde die gegeven wordt.

Op de rechter schaal een schikking met groene chrysanten, witte en rode rozen; zij verbeelden de verschillende soorten mantelzorgers. Daarboven de Gloriosa, als flitsende vlammen die symbool staan voor de vaak korte maar mooie mantelzorgmomenten.

Centraal in de schikking staan de rode besjes van de  Ilex-takken als teken van de Goddelijke liefde die wij mogen doorgeven. Dit alles wordt met elkaar verbonden door de Hedera, het symbool van Gods Genade, waar we niet zonder kunnen en die er altijd is.
 

Symbolische  schikking voor Pinksteren 4 juni 2017
“Elkaar verstaan”

In een halve bolvorm zijn  negen boeketjes gestoken, bestaande uit rode Anthuriums. De rode kleur van de Anthuriums symboliseert de liefde en de vorm de tongen van vuur. De boeketjes zijn gestoken in een halfronde bol bekleed met mos, dit is het symbool voor de wereld, waarin Gods liefde gestalte moet krijgen.

Vanuit het hoogste punt van de schikking ontspruit het trilgras, symbolisch voor de Heilige geest die alle kanten uitwaait de wereld over.
Bovenin de schikking bevindt zich een witte Calla. De vorm van de Calla is als een luisterend oor, die de Geest ontvangt. De kleur wit staat voor zuiverheid en oprechtheid, die het elkaar verstaan mogelijk maakt.
Onderin de schikking de vrouwenmantel, symbolisch voor elkaar dragen en de Hedera als symbool voor Gods eeuwige trouw.

Rondom de schikking bevinden zich 7 rode kaarsen, zij staan elk symbool voor de gaven van de Geest: wijsheid, inzicht, raad, sterkte, vroomheid, liefde en eerbied voor God.

Uitleg symbolische  schikking  voor Pasen 16-04-2017
“Hij is niet hier”

De basis van de schikking voor paaszondag wordt gevormd door een rechthoek. De ruimte in het midden van de rechthoek verbeeldt het lege graf: Jezus is niet hier….                                       
De open ruimte werkt tevens als een spiegel: Hoe kijken we naar onszelf? Wat belemmert ons om een leven in liefde van navolging van Jezus  te leven? Deze ballast wordt gesymboliseerd door de steen die apart ligt op de tafel. Door het van je afgooien van wat je belemmert ontstaat er ruimte om verder te gaan..
De witte bloemen stralen vanuit het graf alle richtingen uit, zoals de discipelen de wereld in gingen, zo gaan wij verder de wereld in, in navolging van Hem.


Symbolische  schikking voor Witte donderdag 13 april 2017
Viering van de Maaltijd van de Heer

Het witte kleed op de avondmaaltafel is het teken van Gods Nieuwe Wereld. Op de tafel bevinden zich witte viooltjes als een symbool voor de ware liefde. Ook is er een glazen schaal, welke dienst doet als Sederschotel.

In het midden van de schaal:
Het zoute water, als herinnering aan de tranen in Egypte en het feit dat het leven niet altijd vreugde inhoud.

Langs de rand van de schaal:
Karpas= peterselie, waarvan het frisse groen doet denken aan de lente. Tevens is dit een verwijzing naar de hysop dit gebruikt werd om de deurposten in te smeren met bloed van het pesachlam.
Zeroah= een bot van een lam of van een kip: herinnering aan het lam dat geslacht werd in de nacht van de Exodus, maar ook aan het lijden van Jezus.
Baytzah= een hardgekookt en daarna gebraden ei als symbool voor het nieuwe leven.
Maror= geraspte mierikswortel, vanwege de bitterheid van de slavernij in Egypte, maar ook van het bittere lijden van Jezus.
Chazeret= Radijs,als het jong is, is het zoet met zachte bladeren, later wordt het hard en bitter. Zoals de houding van de Egyptenaren: eerst zoet tegen de vaderen, later hard en bitter tegen de kinderen Israëls.
Charoset= zoet Een mengsel van noten, dadels, kaneel, gember, appels en wijn. De zoetheid van het gerecht staat voor het geluk na de bevrijding uit Egypte en onze bevrijding  door Jezus.
Rondom de avondmaaltafel is een slinger van de Hedera, als symbool van Gods trouw. 


Symbolische  schikking voor zondag  Laetare 26-03-2017
“Meer dan genoeg”



Vooraan in de schikking staat een schaal met water. Dit stelt het meer van Galilea voor en staat symbool voor de onzekerheid en de bedreigingen in ons leven.
Daarachter de boomstronk, die oprijst als een berg. De berg is vaak een plek waar Jezus zich terugtrekt of juist heen gaat om God te ontmoeten. De boomstronk is bedekt met mos, het symbolische gras waar de menigte op plaats nam. 
Boven op de berg staat een roze kaars, dit is een verwijzing naar het aanstaande paasfeest. Het is nog niet zo ver, maar het komt er aan. Het licht breekt door. 
Uit de berg steken twee open handen. Het zijn “gevende” handen, ieder geeft wat hij of zij in huis heeft. De ontluikende bolletjes in de schikking staan symbool voor de verwachting van het nieuwe begin.















 

terug